Verlies van urine of ontlasting

Incontinentie is het ongewild verliezen van urine of ontlasting. Incontinentie is te behandelen met behulp van:

  • bekkenfysiotherapie
  • medicatie
  • incontinentiemateriaal
  • een operatie

Welke behandeling het beste voor u is, hangt af van uw klachten en de uitslag van een gynaecologisch onderzoek. Ook speelt de soort incontinentie een rol.

Urineverlies

Er zijn verschillende varianten bij urineverlies:

  • Inspanningsincontinentie (stressincontinentie)
    Bij inspanningsincontinentie kunt u uw plas niet ophouden als u bijvoorbeeld niest, hoest, iets optilt, sport of snel opstaat. Er is dan ineens veel druk in de buikholte omdat u uw buikspieren aanspant. U hoeft niet te plassen, maar verliest toch urine. Dit wordt ook wel stressincontinentie genoemd. 
  • Aandrangincontinentie (urge-incontinentie)
     Bij aandrangincontinentie moet u plotseling zo nodig plassen dat u het toilet niet op tijd haalt. Dit gebeurt bijvoorbeeld als u van houding verandert, als u loopt of stromend water hoort. U moet erg vaak plassen. We noemen dit ook wel urge-incontinentie. 
  • Gemengde incontinentie
    Nogal wat vrouwen hebben tegelijkertijd last van aandrang- en inspanningsincontinentie. Voor de behandeling is het belangrijk te weten welke van de twee u het meest stoort.

Ontlastingsincontinentie

Ontlastingincontinentie geeft het gevoel dat u de ontlasting nauwelijks kunt ophouden en dat u moet rennen om op tijd bij het toilet te komen. Soms komt er wat ontlasting naar buiten, zonder aandrang. Ook kan het moeilijk zijn winden goed op te houden.

Ontlastingincontinentie kan verschillende oorzaken hebben, zoals:.

  • een weinig gevoelige endeldarm
  • een verzakking van de endeldarm
  • een niet goed werkende kringspier die de ontlasting tegen moet houden. De kringspier kan bijvoorbeeld beschadigd raken bij een bevalling of na een operatie rond de anus. Op oudere leeftijd kan de kringspier dunner en zwakker worden.

Meer informatie

terug naar ziektebeelden

Contactgegevens gyn def.JPG