Tentoonstelling ‘De morgen wacht nog even’ van Patricia van de Camp.

Tien foto’s (80 X 80 cm en 60 X 60 cm) en gedichten van Maartje Jacquet, opmaak Ellen Tolboom op het oorspronkelijke formaat van de uitgave, een boekje + CD met de gelijknamige titel. Bij de foto’s en gedichten is muziek gecomponeerd door ‘Kein Angst’ (Nina van Helvert & Jan den Besten).

Zoals bij de vorige tentoonstelling ‘Roodkapje’ van Patricia van de Camp eerder dit jaar, is ook in deze serie foto’s een verhaal te herkennen. De Haas, het hert, het zijn de dieren die tevoorschijn komen, zodra de zon aan de hemel zakt, de warmte uit het licht trekt. Of zien we ze bij het eerste ochtendlicht, wanneer de nevel langzaam wegtrekt. Het zijn fabeldieren. Het zijn jachtdieren. Dieren die leven in de nabijheid van de mens.

De schemer is de tijd dat Patricia op jacht gaat met haar camera. Ze maakt bewust gebruik van de jagerstechnieken. Ze lokt de dieren met licht, zodat zij geschoten kunnen worden. Zij verblindt ze, vangt ze in de bundel. Dat moment legt ze vast. Zij schept optimale voorwaarden om te voldoen aan de perfecte shoot. Het gaat haar om het realistische beeld. Echter de echte jagersbeelden heeft zij vermeden. De echte dieren zijn in de foto’s vervangen door opgezette dieren, zodat de werkelijkheid niet meer zo hard binnenkomt. Ook wil Patricia deze dieren een nieuw leven geven, door ze weer naar de natuurlijke plek te brengen. Ze heeft degelijk onderzoek gedaan naar de paden waar hazen lopen en waar de reeën tevoorschijn komen.

 

De gedichten tonen een andere kant van het werk. Opgezet als een samenwerkingsproject van kunstenaar – dichter – musicus is een CD + boekje tot stand gekomen waarbij ieder zijn interpretatie naar eigen discipline heeft vertaald. De disciplines illustreren elkaar niet. Er is gezocht naar eenzelfde toon, overeenkomstig gevoel en sfeer. Het project is opgezet door Patricia, omdat zij vond dat er in deze foto’s sprake is van ‘meer dan zien’. Er is ook iets dat je voelt.